اختلافات در جریان سیاسی بعد از استعفای «محمدرضا عارف» رئیس سابق شورای سیاستگذاری اصلاحات به مرحله تازهای کشیده شده است. حالا اصلاح طلبان به دنبال متن استعفای عارف می گردند. زیرا هنوز متن این استعفا منتشر نشده است و برخی از فعالان اصلاح طلب مطرح کردند که هنوز این استعفا به شورای عالی سیاستگذاری اصلاحات ارائه نشده است.
در همین رابطه، «داود محمدی»، از عدم تقدیم استعفای عارف به شورای عالی سیاستگذاری اصلاحطلبان انتقاد کرد و گفت: «او رییس شورای عالی سیاستگذاری است و باید جلسه این شورا را تشکیل میداد و استعفای خود را مطرح میکرد.»
این صورت از استعفای عارف نشان می دهد که او به نوعی خط خود را از جریان رسمی و انحصارطلب اصلات جدا کرده است و مرد سکوت اصلاحات این پیام را داده است که در انتخابات 1400 حضوری فعال خواهد داشت و برنامه های خود را دنبال می کند.
درواقع استعفای عارف از شورای عالی سیاستگذاری استعفا از فعالیت در جریان اصلاح طلبی نیست بلکه تاریخ مصر این ساختار سیاسی در جریان اصلاحات که دو انتخابات را مدیریت کرد گذشته بود و حالا عارف به این نتیجه رسیده است که خود در این عرصه به صورت مستقل زیر پرچم اصلاح طلبی اقدام کند.
در همین رابطه روزنامه اصلاح طلب اعتماد در مطلبی با عنوان « پس لرزه های یک استعفا» نوشت: «خداحافظی عارف از ریاست شورای عالی سیاستگذاری اصلاحطلبان همچون روزگار حضورش در پارلمان در سکوت صورت گرفت. از قرار معلوم او خواستار حفظ این روند است؛ چنانکه ظهر پنجشنبه و در جریان نشست مشترک انجمن اسلامی معلمان تهران با مجمع نمایندگان تهران در مجلس دهم که در دبیرستان البرز برگزار شد، بدون اشاره به ماجرای استعفایش، به برخی حواشی ایجاد شده علیه فراکسیون امید پرداخت و گفت: «برخی بر اساس پیشداوریها و تحلیلهای اولیه خودشان، بنا را بر ندیدن عملکرد فراکسیون امید گذاشتند.»
با این حال اصلاح طلبان برای اینکه از انتقادات شدید افکارعمومی نسبت به عملکردشان عبور کنند سعی دارند ساختار های سیاسی خود را تغییر دهد و با تاکتیک پوست اندازی این اعتراضات را کاهش دهند. درواقع ساختار سیاسی «شورای عالی سیاستگذاری» که در دو انتخابات تصمیم گیرنده بود را قربانی کرده و با استعفا از این ساختار زمینه ای دیگر برای فعالیت راه اندازی کنند تا از این طریق افکارعمومی را نسبت به مشکلاتی که ناشی از تصمیم گیری های آنان است، منحرف کنند.
